3 mei 2015

Vreemde gesprekken #1


Het komt vaak voor dat ik (on)bewust vreemde gesprekken van anderen opvang (voornamelijk in het openbaar vervoer). Als ik alle rare gesprekken in één artikel zou moeten typen, ben ik morgen nog bezig. Daarom bij deze, deel 1 van de serie vreemde gesprekken. Enjoy!
Een paar weken geleden zat ik in de metro naar school. De metro in Amsterdam lijkt sowieso een geliefde verzamelplek voor vreemde mensen, maar dat even terzijde. Links van mij zaten twee meisjes van rond de 18. Een van hen was zichtbaar over haar zeik. Op zo'n moment ben ik gewoon te nieuwsgierig om niet te luisteren, dus dan pauzeer ik mijn muziek maar doe ik gewoon alsof ik nog in hele diepe gedachten naar mijn iPod aan het luisteren ben. Ik hoor het volgende:

Meisje 1: ' ... En toen zei hij nou, dan toch niet, dan ga je toch weg! en toen dacht ik dus nou dan ga ik toch weg maar dan kom ik ook niet meer terug.'

Meisje 2 bleef stil, maar ik zag haar aandachtig naar meisje 1 kijken. Meisje 1 ratelde vervolgens verder:

Meisje 1: '... Nou toen zei ik dus nou ik kom dan ook niet meer terug en toen deed hij gewoon alsof het hem niets kon schelen.'

Meisje 2, nog steeds stil, bleef aandachtig kijken terwijl meisje 1 zich nog meer zat op te winden:

Meisje 1: '... En weet je wat hij toen zei, nou hij zegt gewoon dan moet je het zelf weten ' 

Meisje 2, nog altijd stil, verrekte geen spier terwijl meisje 1 haar verhaal afrondde:

Meisje 1: '... Nou, en toen heb ik het dus uitgemaakt. Ik zei nou, dan is het uit en toen ben ik weg gegaan'.

Nu was ik wel heel benieuwd of meisje 2 ging reageren, ik begon er namelijk in te geloven dat dit kind haar tong was verloren. Maar toen kwam het volgende:

Meisje 2: 'Je hebt tandpasta op je lip'.

Meisje 1: 'Oh'

..........

Van je vrienden moet je het hebben! Anders had dat arme kind de hele dag met tandpasta op haar lip gelopen.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen