7 juli 2015

'Doe anders dat hele rek maar'

Goedenmorgen, dat is een tijdje geleden. Nu kan ik natuurlijk een heel lulverhaal ophangen over waarom ik zo lang niet gepost heb, maar laten we eerlijk zijn. Dat boeit jullie toch niet.
Anyway, het was wel weer tijd om een awkward moment te delen op mijn blog dus bij deze.

Ik weet niet of ik het al eens eerder verteld heb, maar Schiphol en ik? Nee werkt niet. Gaat gewoon niet samen.  Tenminste, tenzij je op ongemakkelijke verhalen zit te wachten. Gelukkig kom ik daar dus nooit (not, eens in de drie weken zit ik daar dus. Cons of having an English boyfriend).

Twee weken terug was ik dus weer eens op Schiphol. Op mijn hoede, de laatste keer dat ik op Schiphol was had ik namelijk een jongetje gevonden, die vond het een goed plan om zonder iets te zeggen 15 minuten lang op mijn schoot te gaan zitten. Moeder nergens te bekennen natuurlijk. Had ik weer, uitgerekend ik moest weer een kind vinden. Daarnaast ben ik ook extra op mijn hoede wanneer ik security door moet. Bekenden van mij weten namelijk dat ik mijn telefoon gemakshalve wel eens in mijn bh steek en ja, die vergeet ik er dus regelmatig uit te halen bij security. Vervolgens word ik gefouilleerd en ja, vul de rest zelf maar in. Blijkbaar is het nog niet helemaal gangbaar om je telefoon op die plek te bewaren.

Kortom, uit het bovenstaande kan je opmaken dat ik altijd op mijn hoede ben zodra ik op Schiphol ben. Ik heb echter wel een standaard ritueel wat ik moet uitvoeren als ik op Schiphol ben. Ik draag nooit parfum of iets dergelijks als ik naar Schiphol ga. Dat heeft toch geen zin, omdat je zolang moet wachten is die geur al weg als je het vliegtuig in stapt. Daar heb ik een oplossing voor gevonden. Iedere keer dat ik op Schiphol ben, loop ik Victoria Secret in om mij vervolgens onder te sprayen met al het parfum wat ik daar kan vinden. Vervolgens loop ik heel nonchalant de winkel uit alsof ik ook echt zat te overwegen om iets te kopen. En daar ging het dus mis. Als ik naar mijn vriend ga, heb ik namelijk altijd een trolley mee. Ik vergeet op zo’n moment vaak dat die koffer iets breder is dan ik zelf, waardoor ik niet zomaar overal tussendoor kan lopen. Dat ging dus nu ook niet en dus trok ik met die trolley twee rekken om met allemaal bodylotions en weet ik veel wat allemaal. Het leuke van dit verhaal is echter dat ik er wel heel makkelijk mee weg kwam. De verkoopster kwam namelijk naar mij toegerend en schreeuwde: ‘OH SORRY SORRY SORRY’. Oke, nou geen probleem hoor.. Als je het maar wel even opruimt.


Grapje.
Ik heb gewoon geholpen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen