7 december 2015

Waarom je mijn grapjes niet moet kopiëren


Iedereen die mij ook maar een beetje kent, weet dat ik graag anderen in de zeik neem. Ik zeg wel eens vaker dat als ik in de schoenen van mijn vrienden zou staan, ik toch wel een andere vriendin zou zoeken, ik word soms namelijk nog wel eens moe van mezelf. Zo erg is het dus. Logisch dus dat mijn vrienden ook wel eens zo'n achterlijk geintje bij mij willen uithalen.

Laatst werd een vriendin van mij er echter aan herinnerd dat die grapjes blijkbaar alleen voor mij zijn weggelegd. Laat ik jullie even meenemen naar een jaar of vier terug. Ik was op school en ik moest naar het toilet. Zoals iedereen weet, kunnen meisjes dat niet alleen en sleuren ze daarom altijd een vriendin mee. Zo ook ik. Nu moet ik er even bij vermelden dat het eigenlijk vaker voor komt dat ík word mee gesleurd naar het toilet, waardoor ik vervolgens enige tijd (hangt natuurlijk af van de boodschap) buiten sta te wachten. Ik ga nu eenmaal niet zo vaak naar het toilet, misschien te wijten aan een grote blaas? Wellicht heb ik er twee? Ja, je weet het nooit met mij, ik heb immers ook drie nieren.
Maar goed, dan sta ik voor de toiletdeur te wachten en wat verzint mijn meesterlijke (kinder)brein dan? Ja, dan ga ik tegen de deur aan staan zodat diegene een fractie van paniek ervaart voordat zij zich herinnert dat ik degene was die haar naar de toiletten had begeleid. Die fractie van paniek slaat dan vervolgens over op: 'Nou, Sher doe nou eens normaal'.

Zoals ik al eerder zei, was ik nu echter degene die naar het toilet moest. Nu raad je het waarschijnlijk al, de desbetreffende vriendin dacht: laat ik Sher eens terugpakken zodat ze even wordt herinnert aan de hoogte van haar eigen irritantheidsgehalte. Vervolgens duwde zij dus met al haar gewicht tegen de toiletdeur. Ik had geen idee, ik ging er immers niet vanuit dat nog iemand in staat was tot zulke acties. Toen hoorde ik het toilet naast mij doorspoelen, gevolgd door het geluid van een deurklink. Het geluid van een openslaande deur bleef echter uit. En daar was weer het geluid van de deurklink. En ja hoor, weer. Vervolgens hoor ik mijn vriendin schreeuwen: 'JA ZIE JE NOU HOE IRRITANT DAT IS?'. Ik snapte er natuurlijk helemaal niets van, dus ik besloot ook maar eens door te trekken en het toilethokje uit te komen. En ja hoor, daar tref ik mijn vriendin aan met haar rug tegen een andere toiletdeur. 'HÈ? IK DACHT DAT JE HIER ZAT'. Toen het meisje uiteindelijk bevrijdt werd snauwde ze mijn vriendin de magische woorden 'jezus, wat flauw zeg' toe.

Les geleerd, laat die flauwe grapjes voortaan maar gewoon weer aan mij over.



10 opmerkingen:

  1. HAHAHA AWKWARD. Mooi verhaal weer Sher!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahah ik voelde hem al aankomen; net goed! Moeten ze maar niet aan je grapjes komen hah.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Aargh! Eigenlijk was het zoals nog een leuke grap, van jouw kant omdat jij vervolgens uit het hokje er naast kwam : )

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hahaha laat het aan de meester over ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha ontzettend grappig geschreven! Zo zie je maar weer inderdaad, neem geen grapjes over! Dat denkt je vriendin nu ook denk ik!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je schrijft zulke leuke en grappige artikelen! Loveee it :-D

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Proest, mooi verhaal :D En die drie nieren, ik had er kort geleden nog nooit van gehoord, maar nu ben je al de tweede blogger waar ik dat lees... bizar hoor.

    BeantwoordenVerwijderen