16 september 2015

Bloedprikken met Sher

Afgelopen dinsdag moest ik bloed laten prikken. Het feit dat ik bloed moet laten prikken is inmiddels voor niemand meer verrassend. Het bloedprikken op zich is overigens ook niet echt blogwaardig, iedereen laat wel eens bloed prikken in zijn of haar leven (toch?). Ware het niet dat ik overal een circus van weet te maken, dus waarom niet ook van zoiets simpels als bloedprikken.

Laat ik even wat achtergrond informatie geven, afgelopen maandag was namelijk niet de eerste keer dat ik psychotrauma ben opgelopen door het bloedprikken. Dit heeft overigens niets te maken met een mogelijke angst voor naalden ofzo, dat zou ik er ook nog eens bij moeten hebben. Nee, ik maak er zelf gewoon altijd een potje van. Zo ook een aantal jaar geleden, toen moest ik bloed laten prikken (ik hoef niet meer te vermelden waarvoor, toch?).
Het was in de kerstperiode dus de wachtkamer was voorzien van kerstslingers, kerstengeltjes en om de beeldvorming even compleet te maken, een kerstboom. Als extreme kerstliefhebber ging ik natuurlijk naast de kerstboom zitten. Wat ik niet merkte was dat mijn grof gebreide sjaal op de een of andere wonderbaarlijke manier verstrengeld raakte in de takken van de kerstboom. Het gevolg hiervan was dat op het moment dat ik werd opgeroepen en opstond, ik de kerstboom mee trok en vervolgens de vloer aan het aanvegen was met deze beruchte kerstboom. De volgende tien minuten van mijn leven was ik dan ook intensief kerstballen aan het oprapen.

Oké, dit gezegd te hebben, terug naar afgelopen maandag. Heel Nederland denkt blijkbaar op de maandagochtend, laat ik eens een leuke invulling aan mijn maandagochtend geven door bloed te laten prikken. Er waren dan ook een stuk of 30 wachtende voor mij. Des te verrassender het was dat mevrouw van der Zee na vijf minuten al werd opgeroepen. Ik naar voren lopen, sta ik daar naast een oude vrouw. Ik nog denken, die vrouw is vast doof die hoorde het niet goed. Zegt die verpleegster (enigszins vragend): 'Ik zoek mevrouw van der Zee uit 1948'. Alsof er nog enige twijfel bij haar bestond dat ik dat zou kunnen zijn. Ik zie er blijkbaar zeer volwassen uit voor mijn leeftijd.

Na een half uur was ik dan eindelijk aan de beurt, dus ik ga in die stoel zitten. Leuk een draaistoel dacht ik nog. Nadat de verpleegster 5 minuten een ader in mijn linkerarm probeerde op te kloppen, besloot ik toch maar te vermelden dat ik beter in mijn andere arm kan worden geprikt. Oké, verpleegster ging akkoord en ik draaide de stoel waarbij ik mijn voet achter een van de stoelpoten klemde. Heeft ze eindelijk een ader te pakken, zit die naald er in, krijg ik toch ineens kramp in mijn voet. Dat been, wat achter die stoelpoot zat geklemd, schiet vervolgens een halve meter de lucht in met als gevolg dat die stoel zo'n 160 graden draaide met een snelheid van 80 km/u. Het gevolg dáár weer van was dat die naald uit mijn arm schoot en voor ik het wist had ik met mijn eigen bloed de behandelkamer omgetoverd tot een brute scene uit een horrorfilm. Echt, altijd leuk dat bloedprikken.

7 opmerkingen:

  1. Hahah die kerstboom. Zoiets heb ik ook gehad bij de allereerste date met mijn huidige vriend, mijn sjaal bleef in een plant in het café hangen en ook die plant bezweek toen ik opstond. Heeft blijkbaar indruk gemaakt ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha wat erg! Ik ben blij dat het goed heeft uitgepakt voor je :P

      Verwijderen
  2. Haha je maakt er inderdaad iets heel erg leuks van ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hahah wat heb jij een leuke schrijfstijl. Ga je meteen volgen op Bloglovin :).
    -Marijke-

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hahaha, ik moest wel even lachen hoor. Gelukkig kan je er het grappige van in zien! Vind dat je het leuk geschreven hebt!

    BeantwoordenVerwijderen