24 november 2015

Persoonlijke update #1

 Het zal velen niet ontgaan zijn dat ik frequent drager van nierstenen ben. Dit begon op mijn 16e en  inmiddels heb ik er al zoveel geproduceerd dat ik een grindpad kan aanleggen in de tuin.  De stenen  zijn twee keer operatief verwijderd, dit moest ook wel aangezien een steen een afmeting had van  rond de 3 cm. Record, hooray! Ja, die ging er –gelukkig – echt niet op de natuurlijke weg uit.

 Sinds een aantal maanden heb ik weer ontzettend veel klachten. Iedereen die enige ervaring heeft  met nierstenen weet waar ik het over heb. Voor iedereen die nog nooit te maken heeft gekregen met  nierstenen, zal ik een poging wagen om de verschillende fasen te beschrijven die ik soms wel drie  keer op een dag meemaak. Warning, explicit content.

Fase 1 – Oh shit

 Fase 1 begint vaak op zo’n moment dat je er totaal niet op zit te wachten. Uiteraard zit je er nooit op  te wachten, maar ik lig toch liever in bed dan dat ik in de klas zit terwijl iemand een presentatie staat  te geven, ik bij het concert van mijn favoriete band ben of op het vliegveld zit (ja, alle scenario’s zijn  based on a true story). Goed, wat houdt fase 1 in? Je voelt plotseling iets prikken in je zij of blaas.  Besluit je om op dit moment naar het toilet te gaan? schrik dan niet: bloed gegarandeerd.

 Fase 2 – Oh shit, oh shit
 Na fase 1 kan het zijn dat die steen denkt: goh.. laat maar, ik blijf nog even zitten. Nou dan heb je  dus mazzel, maar geloof mij. Dit gebeurt dus vrijwel niet. Fase 2 voelt alsof iemand lekker met een  mes tussen je ribben zit te poeren. Niet dat ik dat vaak meemaak hoor, dat mes. Dus misschien voelt  het wel helemaal niet zo, maar you get the point. Dit is vaak wel een mooi moment om er even wat  morfine in te knallen, in de hoop dat je de echte pijn voor bent.

 Fase 3 – Kut

 Nee hoor, je bent weer eens eigenwijs en te laat je pijnstillers ingenomen.
 Het enige wat je nu kan doen is rollen tot de morfine zijn werk gaat doen. Van de pijn krijg je  namelijk ontzettende bewegingsdrang. Trap op en neer rennen helpt soms ook nog wel eens. Maar  eigenlijk kan je gewoon het best blijven rollen en schreeuwen. Schreeuwen is optioneel. Dat doe ik  namelijk niet altijd. Zorg wel even dat je gaat rollen op een zachte ondergrond, voorkomt weer  blauwe plekken enzo.

 Fase 4 – Zelfreflectie
 Met een beetje mazzel gaat de morfine nu ongeveer zijn werk doen en begin je te beseffen dat je net  wel een beetje voor lul stond met dat gerol. Nou fijn, dit heb je ook weer achter de rug. Nu kan je  even genieten van alle elfjes, kabouters en trollen die langskomen in je kamer. Gek eigenlijk dat ze  alleen tevoorschijn komen nadat ik morfine heb genomen. Nouja, geeft niet. Ze zullen wel van ver  komen.

 Ook na fase 4 gaat het bij nog wel eens mis. De morfine werkt niet snel genoeg en je hebt het liefst  dat iemand je zo hard een knal voor je kanus geeft dat je het komende uur even knock-out bent. Dan  is het tijd voor een ritje ziekenhuis. zodat ze je daar even een morfineshot kunnen geven. Dan komen  de kabouters je vervolgens al na 5 tot 10 minuten halen om je weer naar huis te brengen.

 Oké goed, waar wil ik heen met dit verhaal.
 De grote vraag is natuurlijk, waarom maakt Sher steeds van die stenen aan. Want geloof het of niet,  ik doe het niet expres. Ik zie mijn tuin veel liever betegeld. Het antwoord op deze veelgestelde vraag  kan ik echter (nog) niet beantwoorden. Ik heb vandaag de uitslag van vele onderzoeken gehad bij de  internist en los van een paar kleine afwijkingen, is er geen concrete oorzaak gevonden. Natuurlijk  hoopte ik hier stiekem wel op. Het lijkt er dus verdacht veel op dat ik gewoon een of andere pech-  stoornis heb. Uiteraard laat ik het hier nog niet bij zitten, zo volgen er nog wel een aantal  onderzoeken en wellicht wordt het daarna toch maar een keer tijd voor een bezoekje aan het  niersteencentrum in Amsterdam.

 Het is uiteraard wel een beetje frustrerend, maar ook hier kan ik niets aan doen. Het is dus niet een  kwestie van ‘jezus waarom doet dat ziekenhuis nou niet eens wat?!’. – Wat natuurlijk een logische  reactie is voor veel mensen -  maar het ziekenhuis doet er al alles aan om mij te helpen. Nierstenen  zijn super vervelend en pijnlijk maar ik kan zo 20 dingen opnoemen die veel erger zijn. Ach, laten  we eerlijk zijn. Als dit alles is…. Dus laten we vooral gewoon grapjes maken over mijn steentjes,  misschien vinden ze me op een dag dan zo’n onaardig en naar persoon dat ze vanzelf weer  vertrekken.


10 opmerkingen:

  1. Poef dit lijkt me pijnlijk, kan het me niet echt voorstellen hoe het voelt maar het klinkt in ieder geval heel naar! hopelijk komen ze er vroeg of laat achter waarom jij nu juist de pechvogel bent :(

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ouch!! Dit lijkt mij héél vervelend en it really SUCKS big time dat je hier vaker last van hebt. Ik weet hier verder niet veel over maar hoop dat ze erachter komen waarom jij de pineut bent elke keer.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oe, dat is heel erg pijnlijk!
    Je zou inderdaad verwachten dat er een oorzaak voor is. Ik hoop echt dat je dat ze binnekort besluiten te vertrekken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Pff dat lijkt me echt erg om te hebben! Verschrikkelijk! Ik hoop dat ze je binnenkort gaan verlaten!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Pfoe ik kan alleen maar in m'n handjes knijpen dat ik er nog nooit ééntje heb gehad! Lijkt me wel frustrerend dat een oorzaak er van onbekend is. Maar ik vind dat je er heel goed mee om gaat, weet niet of ik er nog om zou kunnen lachen als ik meerdere keren in een jaar messteken voel haha. De kaboutertjes klinken echter wel leuk om een keer te ontmoeten ;)
    romymorgan.wordpress.com

    BeantwoordenVerwijderen
  6. oeh zorg wel een beetje voor jezelf hoor vooral met de medicatie slikken!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh wat naar! Ik snap wel dat het frustrerend is allemaal. Good Luck! ;-)
    Ik vind trouwens dat je een onwijs leuke blog hebt! Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik heb het zelf (gelukkig) nog nooit gehad! Heel erg balen dat je dit zo vaak hebt, en er ook nog steeds geen resultaat is en er geen oorzaak gevonden is.. :( Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat ontzetten naar zeg. Lijkt me echt zo vervelend. Ik heb het zelf gelukkig nog nooit gehad en zou er ook niet aan moeten denken

    BeantwoordenVerwijderen