12 november 2015

Rups is jarig!


Vandaag, zeven jaar geleden, ontmoette ik mijn rups voor het eerst. Oké wellicht iets later, rups leek toen hij geboren werd namelijk nog helemaal niet op een rups. Zijn naam kreeg hij dan ook zo'n 3 maanden later. Rups en ik zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Waar ik ga, gaat rups ook. Soms komt rups mijn neus uit. Hij kan namelijk nog wel eens dwarszitten. De etterbak.

Oh, wie rups is?
Hier is rups:
























Zeven jaar geleden, op mijn 15e, kreeg ik last van vage knie klachten. Dit had ik toen al een tijdje
maar vaak negeerde ik het en wuifde ik het weg als groeipijn, ofzo. De pijn werd echter steeds heftiger en mijn knie begon inmiddels een beetje te kraken waardoor ik toch maar eens de huisarts had opgezocht. In eerste instantie dacht de huisarts ook aan groeipijn, maar voor de zekerheid maar even een foto maken. ‘Zal wel’ dacht mijn puberbrein en daarom duurde het toch wel een paar dagen voordat ik die foto maar eens liet maken.

Nadat ik me tot vier keer aan toe in allerlei kronkels had moeten draaien op een ziekenhuisbedje zodat er een foto van mijn - blijkbaar zeer fotogenieke - knie kon worden gemaakt. Vervolgens werd ik weer naar binnen geroepen en mocht ik weer allerlei yogaposities aannemen. Het was uiteindelijk de hoofdradioloog die mij kwam halen uit de wachtkamer, dat ik maar even mee moest komen.

Twee (grote) stukken bot van mijn bovenbeen, afgebroken en dwarrelde een beetje rond daar. Niks ‘groeipijn’ dus. Het bleek wel eens vaker voor te komen maar niet in de mate waarin ik het had. Dit gebeurt er nou als je graag anders wilt zijn dan de rest. Dan krijg je een kapotte knie. Of drie nieren. In mijn geval, alle twee. Waarschijnlijk is mijn knie niet goed doorbloed geweest tijdens mijn geboorte en dus viel mijn knie langzaam uitelkaar. Met andere woorden: ik ben gewoon niet goed in elkaar gezet.

Het was wel duidelijk dat ik zo snel mogelijk geopereerd moest worden om verdere schade te voorkomen. Mijn knie was namelijk nu al zo goed als kapot. Als ik niet snel geopereerd zou worden, riskeerde ik dat een van die brokstukken in het gewricht zou schieten waardoor ik nog verder van huis zou zijn. Nou, we hebben het hier uiteraard over mij dus dat gebeurde toen ook met als gevolg dat mijn knie op slot was geslagen. Spoedoperatie it was.

Ik koos voor een ruggeprik omdat ik graag wakker wilde blijven tijdens de operatie. Handig hoor, zo weet je tenminste zeker dat ze je knie gaan openmaken en  je niet perongeluk verwarren met Truus die kwam voor een geslachtsveranderende operatie. De operatie was geslaagd -godzijdank had ik een ontzettend goede orthopeed, beter dan dit had mijn knie namelijk niet meer kunnen worden- . Vervolgens heb ik 4,5 maanden in het gips gezeten en mocht ik er niet op staan, daarna uiteraard weer opnieuw leren lopen. Wat ik wonderbaarlijk genoeg meteen weer deed.

Revalidatie is dus goed gegaan. Helaas zit ik nu wel met een knie die vergelijkbaar is met een knie van iemand van 80. Alles is dermate beschadigd dat ik nu praktisch bot op bot loop. Daarnaast mis ik geloof ik ook alles wat je ook maar kan missen in je knie (na deze operatie volgde er nog een paar). Het gevolg hiervan is dat ik dagelijks nog veel pijnklachten heb in mijn knie, waar niemand me ooit echt over hoort omdat ik er gek genoeg een beetje aan gewend ben. Daarnaast is sporten niet meer mogelijk. Best wel shocking natuurlijk voor een 15 jarige tomboy die het liefst met haar vrienden in de duinen slenterde.

Rups heeft dus eigenlijk wel een beetje mijn leven veranderd. Waarom ik nu toch rups zijn verjaardag wil vieren? Ten eerste omdat ik dankbaar ben dat ik er zo goed nog vanaf ben gekomen. Daarnaast heb ik in deze periode gemerkt wie er voor mij klaar stonden. Oh en dan nog iets.. Als ik rups niet had, was ik waarschijnlijk nooit na het behalen van mijn mavo diploma naar havo gegaan, en was ik nooit rechten gaan studeren. Ik wilde namelijk van kleins af aan bij defensie, maar dat vond rups dus niet zo'n goed idee.

Dus bij deze, happy birthday rups!

Bron foto: weheartit.com

12 opmerkingen:

  1. Heftig en ik vind het zo knap dat je er zo in staat. Rups is prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jeetje joh! Inderdaad fijn dat het uiteindelijk goed is gekomen. Ik vind je tekeningetje wel echt te grappig trouwens. Ik zou hem ook rups noemen, hehe.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Aaah wat klinkt dat naar, wat een pech. Wel een reden voor een feestje want zonder rups was je nu waarschijnlijk nog verder van huis.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Tsjonge dat is niet niks! Mijn 14-jarige zoon heeft ook wat met zijn knie. Bij hem is het PVNS en hij is drie weken geleden geopereerd. Hij heeft nu net zo'n soort rups als jij....

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat naar! Ik hoop dat hij goed herstelt na de operatie.

      Verwijderen
  5. Het is echt net een rups! Wat een heftig verhaal zeg! Wat sta je positief in het leven zeg, dat vind ik heel erg knap.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat bijzonder mooi geschreven zeg. Zelf heb ik twee rupsen en ze herinneren me eraan hoe sterk ik ben

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Bijzondere naam, dacht echt in het begin even, waar heeft ze het over?! Hihi. Een niet zo'n leuke rups dus, wel goed geschreven! Balen en echt pech dus! Goed dat je er zo positief mogelijk naar kijkt! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat ontzettend pijnlijk moet dat zijn het bot op bot gevoel. Wel leuk dat je er humor van maakt met de rups :)

    BeantwoordenVerwijderen