6 januari 2016

Prikje?


Nu ik om de haverklap weer last heb van mijn steen producerende nieren, kan ik bijna geen kant op.
Gelukkig bestaat er zoiets als pijnstillers. Als deze zouden werken tenminste. Soms is de pijn te ondraaglijk en dan moet ik naar het ziekenhuis voor een morfineshot. Dat werkt dan misschien weer iets té goed en dan ga je weer rare dingen zien. Kabouters, enzo.


Het is eigenlijk een soort routine voor frequente niersteendragers zoals ik. Zodra je langer dan drie kwartier over de grond lig te rollen, haal je een morfineshot. Dan laat je je naar het ziekenhuis rijden, krijg je een prik in je bil en vervolgens is de pijn weg en ben je zo high als een garnaal.
Die prik, die pijn (en die kabouters) zijn allemaal zo erg nog niet. Wees dan ook niet bang, dit wordt geen jank verhaal over mijn steentjes, dit verhaal gaat over de laatste keer toen ik zo'n morfineshot ging halen en hoe dit mij emotioneel beschadigde. Dát was namelijk pas erg.

Het was een regenachtige dag (dit is puur voor de beeldvorming, volgens mij scheen de zon gewoon) en ik lag weer eens te rollen. Tijd voor een morfineshot dus. Mijn moeder eerst het ziekenhuis bellen onder het mom van 'daar komt ze weer hoor', er lijken namelijk nooit meer dan drie dagen tussen mijn ziekenhuis bezoeken te zitten. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis eerst even door de wachtkamer gerold (dat hoort er ook bij) voordat ik door een dokter naar binnen werd geroepen. Natuurlijk wilde ik zo snel mogelijk van de pijn af, dus laat ik mijn broek daar alvast zakken. Vorige keren kreeg ik die prik namelijk ook in mijn bil. Maar wat zegt de dokter? 'Oh, ik geef hem eigenlijk altijd in het bovenbeen'. Oké, daar sta je dan met je broek op je knieën.

Weet je wat nu het verschil is tussen mij en deze dokter? Ik had gewoon niets gezegd, en hem voor deze keer gewoon in iemands bil gestoken. Gewoon, om gênante situaties te voorkomen. Weet je wat nog een verschil is tussen mij en deze dokter? Ik studeer rechten en zij niet. Dit verslag gaat dan ook in mijn emotionele schadedossier voor latere bewijsvoering in een mogelijk proces.

Grapje, mijn enige advies aan jullie is: wacht eerst even de aanwijzingen van de dokter af voordat je zelf actie onderneemt.

16 opmerkingen:

  1. Hahaha ik ga stuk, wat awkward!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. hahahaha! Fijn om te horen dat ik niet de enige ben die af en toe rare dingetjes doet :P

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hahahahahahah ik ga stuk hier. Och Sher, wat hilarisch en dit zou ook echt een actie voor mij kunnen zijn

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hahahahahah Sher! Meer hoef ik niet te zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hahaha ik lig in een deuk hier Sher! Wat een leuke acties dit haha. :')

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hahah wat heb je dat prachtig verwoord!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Haha, hilarisch! Als rechtenstudent houd ik al helemaal van de rechten gerelateerde jokes. Nierstenen zijn wel echt extreem naar, heb m'n pa wel eens zo'n niersteen zien hebben. Godallemachtig wat moet dat zeer doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Haha nooo, ik voelde hem al aankomen. Wát pijnlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Haha, leuk geschreven! Ik weet helaas hoe het voelt zo'n niersteen. Morfine heb ik nooit gehad, wel diclofenacshotjes. Mijn allereerste aanval heeft geloof ik ruim een uur geduurd, maar toen wist ik nog niet wat het was... Ik heb er gelukkig al een tijd geen last meer van gehad *klopt af*

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oei.. Eerste keer dacht ik ook dat mijn laatste uur geslagen had haha. Dyclofenac doet helaas niet zoveel meer voor me.

      Verwijderen
  10. Hahaha wat genant, ik ben een keer in de dokter zijn stoel gaan zitten en had niks door. Hij vond het ook zo awkward dat hij niks heeft gezegd en staand de formuleren had ingevuld op de computer terwijl ik hem raar aankeek dat hij niet ging zitten. Tot ik besefte dat ik in zijn stoel zat.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Hahaha geweldig, nierstenen minder geweldig. Lijkt me echt zoooo pijnlijk. Ik deel ook wel vaker spuitjes uit aan pijnlijdende mensen en zet ze ook altijd in bovenbeen of buik simpelweg omdat dat de beste plek is om onderhuids te injecteren. De bil gebruik ik graag voor het injecteren in spieren whaha. Ik had waarschijnlijk de zelfde opmerking gemaakt als die arts. Maar ik snap je helemaal. Leuk om het eens vanuit het oogpunt van een patiënt te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Oh man jij kunt geweldig schrijven, ik lig echt elke keer op de grond te rollen van het lachen. Pijnlijk grapje, sorry.

    Heel veel sterkte en bedankt voor het advies. Die kabouters, klinkt helemaal niet verkeerd ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Beelddenker. Ik zie het hele filmpje zo voor me. Best genant inderdaad... ;)

    BeantwoordenVerwijderen