23 juni 2016

Persoonlijke update #4

Lezers! Daar ben ik weer. Ik vond het wel weer eens tijd om iets van me te laten horen. Dus, here I am... Vandaag maar weer eens een persoonlijke update. Gewoon, omdat ik zin had om slap te lullen. Of typen in dit geval. Ik had namelijk weer een top week en ik ga jullie er alles over vertellen!
Grapje. Ik had echt een klote week namelijk hahaha. Maar joh, ik ga het alsnog vertellen. Ergens vind ik mijn pech namelijk ook wel weer grappig, gewoon omdat het zo typisch Sher is. Bovendien wordt je lelijk van janken, dus dan kunnen we er maar beter om lachen met z'n allen toch?
Oké, even van het begin af aan beginnen. Ik neem aan dat jullie inmiddels op de hoogte zijn van mijn verzameling nierstenen, toch? Die dingen lopen immers als een rode draad door mijn blog heen.
*Ik beeld me nu even in dat jullie met z'n allen 'ja' knikken*
Ik besloot twee weken terug mijn collectie iets uit te breiden door een steentje uit te persen. Sorry, dat klinkt vies he? Maar zo ging het wel. Waarschijnlijk heeft dat steentje me van binnen opengehaald tijdens zijn reis naar mijn blaas, want ik kreeg er een ontsteking bij. Lekker!

Ik aan de antibiotica tegen die ontsteking en wat denk je? Kan ik niet tegen die kuur. Echt, dat heb ik nog nooit gehad. Ik kotste m'n hele kamer onder. En de douche. En de wc. Je snapt het. Uiteindelijk een nieuwe kuur gekregen van dok maar dat hielp eigenlijk voor geen ene meter. Of nouja, tegen de ontsteking misschien wel, maar alles kwam wat ik at kwam er nog steeds uit. Oh en nu schiet me dus even iets te binnen wat ik wel móet delen met jullie. Kennen jullie die app talking Carl? Dat rode poppetje dat alles wat je zegt herhaalt met een bizar hoog stemmetje? Nou, die had ik dus net gedownload toen ik mijn broodje pindakaas op voelde komen. Gelukkig had ik mijn oude vertrouwde kotsemmer naast mijn bed staan, anders had ik moeten dweilen. Maar goed, ik ga dus over mijn nek en die app staat nog aan. Dus ik hoor ineens naast me een hoog stemmetje 'BLEEEHGG BLEEEEGH'. Ik heb echt spijt dat ik dat niet heb opgenomen want ik had het niet meer. Oké misschien had je erbij moeten zijn.

Maar... Ik was nog niet klaar met mijn verhaal. Afgelopen vrijdag besloot ik namelijk op de trap te vallen. Ja, de trap óp vallen. Eraf vallen doet iedereen immers al en jullie kennen me inmiddels wel een beetje hè, altijd net even anders willen zijn. Zwaartekracht? Nee, daar doen we niet aan. Wel jammer hoor, als je de trap afvalt ben je tenminste nog snel beneden. Val je de trap op, ben je niet sneller boven... Hoe dan ook, er is maar één plek op mijn lichaam waar ik gewoon beter niet op kan vallen en dat is mijn rechterknie. Mijn rechterknie is versleten door een aandoening waar ik zeven jaar geleden aan geopereerd ben. Hierdoor kan ik sinds mijn vijftiende niet meer sporten, dus waar val ik op? Juist! Op mijn zielige artrose knietje!

                                        
                                              Bijzondere kleur wel, matcht met mijn ziel

Oké dat was het wel weer een beetje. Ik vond het wel weer genoeg allemaal in één week. En hoe zit het met jullie? Wat hebben jullie deze week gedaan?

                       


4 opmerkingen:

  1. Oh no Sher. Ik vind het zó rot voor je allemaal! Ik geef je gelijk om er niet keihard om te janken allemaal, maar meh, het is wél heel rot voor je. Die stomme nierstenen moeten echt kappen en wegblijven! En dat van die trap... tja, echt pech dit. Sterkte met je reusachtige en monsterlijke blauwe plek. :O

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh nee woman!? What the #&$*? Zoveel pech in een zeer korte tijd en dan schrijf je er nog zo grappig over. Heel veel beterschap en de komende weken even niks geks doen oke?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Echt niet te geloven, zoveel pech.....en dan toch dit pracht van een blogje schrijven!! Je bent echt een voorbeeld van alle optimisten bij elkaar!

    Groetjes en heel veel sterkte!!!

    BeantwoordenVerwijderen