23 augustus 2016

Awkward ziekenhuis verhalen


Het ziekenhuis is zo onderhand mijn tweede thuis geworden. De laatste tijd zit ik ongeveer eens per week bij de huisartsenpost, omdat er weer eens een niersteen in opstand is gekomen. Vervolgens krijg ik een shot morfine en loop ik het ziekenhuis uit alsof er niets aan de hand is. Daar ga ik het nu echter niet over hebben. Nee, vandaag ga ik het hebben over mijn meest awkward ziekenhuis verhalen. Geloof mij, als je er zo vaak zit maak je nog wel eens wat mee. Kortom, wat gebeurt er allemaal zodra Sher het ziekenhuis binnenstapt? Beste mensen, ik ga het jullie vertellen.

Waar wil je de prik?
Ik begin maar meteen met mijn meest recente ervaring. Ik had een koliekaanval, en zat dus te wachten op mijn verlossende morfineprik.

Dokter:  Waar wil je de prik?
Sher:      Maakt me echt niet uit (geef me die prik nou maar verdomme, ik sterf van de pijn).
Dokter:  Waar heb je hem de laatste keer gehad?
Sher:      Laatste keer was in mijn arm.
Dokter:  Oké in je bil dan maar?

Wacht even hoor, ik zoek even naar de logica... Hmm nee, niets gevonden.

Bilprik
Als we nu toch in de bilprik sfeer blijven... Wellicht hebben jullie dit verhaal al een keer gehoord, dit heb ik namelijk al eens verteld op mijn blog. Maar dat maakt niet uit, we doen het gewoon nog een keer. Oké, ik heb dus al aardig wat prikjes gehad hè? Voorheen werden ze áltijd in mijn bil gegeven. Wist ik veel dat ze hem ook in je been of arm konden geven, dat had ik toen nog niet meegemaakt. Op een dag zat ik dus weer bij de dokter met een koliekaanval (surprise surprise!). De dokter komt aanlopen met de spuit en ik trek mijn broek + onderbroek naar beneden. Vol verwachting staar ik die dokter aan om vervolgens dit te horen: 'Oh, ehhh, ik wilde hem eigenlijk in je arm geven'.
Sta je dan in je blote reet.

Voicemail
Twee jaar geleden liep ik stage bij de financiële recherche van de politie. Uiteraard had ik ook toen al last van nierstenen. De pijn werd toen zo ondraaglijk dat ik werd opgenomen en een paar nachtjes moest blijven. Dat moest ik natuurlijk wel even melden bij mijn stagebegeleider. Dus ik bellen.... Voicemail. Nou ja, dacht ik. Dan maar voicemail inspreken, ik wist hoe druk mijn stagebegeleider het had. Waar ik even niet bij stil stond, was dat er nog een man naast mij lag die het op z'n zachts gezegd niet naar zijn zin had. Het gevolg was dat hij zo nu en dan een soort jungle kreten uitsloeg. Uiteindelijk klonk het voicemail bericht dus ongeveer zo:

Hey (...), beetje slecht nieuws,
AAAAAAHUUUUUUHHHHHHHHHH
ik ben opgenomen in het ziekenhuis...
HUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUAAAAAAAAAA
De pijn werd zo ondraaglijk,
AAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHUUUUUUUUUUUUUUU
dat ze me maar op hebben genomen.
EEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEHHHHHHH
Ik hou je op de hoogte!

Die man zal wel gedacht hebben, what the fuck gebeurt daar allemaal.

Vreemde buurman
Na mijn tweede operatie aan mijn nierstenen lag ik op zaal uit te rusten. In de zaal naast mij lag een man waarbij, vermoedelijk, een steekje los zat. Waar ik dat op baseer? Nou dat ga ik nu uiteraard vertellen. Vanaf het moment dat hij had opgemerkt dat ik in de zaal naast hem lag, besloot hij de wc van mijn zaal te gebruiken zodat hij naar binnen kon kijken. Alsof dit nog niet creepy genoeg was, deed hij dit ook nog eens in zo'n operatiehemd. Zonder onderbroek. Iedere keer dat hij langsliep kon ik dus in volle glorie van zijn blote aars genieten. Echt heel vreemd dit, op een gegeven moment besloot ik dan ook maar om mijn deur dicht te doen.

Dit was het weer voor nu, maar jullie begrijpen vast wel dat het hier niet bij zal blijven. Ik heb nog meer awkward verhalen, en geloof me, met het oog op het feit dat ik de laatst tijd niet weg te slaan ben uit het ziekenhuis, zullen er ook gerust nog wel een paar bij komen.




6 opmerkingen:

  1. Hihi, ik moest er toch even om lachen ook al zijn de omstandigheden natuurlijk helemaal niet grappig :P

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die voicemail! Die zal wel bizar geklonken hebben haha.
    Fijn dat je nu in ieder geval weet dat ze 'm ook in je arm of been kunnen zetten, scheelt toch weer :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hahaha, zo grappig dat je dit neerschrijft! En ook wel grappig dat jij dat meemaakt, al is het natuurlijk wel stom dat je zo vaak in het ziekenhuis moet verblijven. Hopelijk zie je die man met de blote aars niet meer terug! Liefs :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ah ik vind het zo naar dat je zovaak naar het ziekenhuis moet! Maar goed, die verhalen zijn natuurlijk wel hilarisch haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jee.. dat is niet niets! haha blote aars geweldig! fijn weekend meid en probeer er van te genieten X

    BeantwoordenVerwijderen