13 december 2016

Gewoon gebeurd: Het gevaar van een kerstboom


Het is alweer een tijdje geleden dat ik een awkward verhaal met jullie heb gedeeld. Wees vooral niet getreurd, dat betekent namelijk niet dat ik door mijn verzameling heen ben (die groeit namelijk nog altijd met de dag). Na even goed gegraven te hebben in mijn geheugen vond ik er eentje hoor. Ik denk ook wel dat dit het juiste moment is om dit verhaal met jullie te delen zo met kerst in het vooruitzicht.
My awkward story involves namelijk een kerstboom. Oké, en dan neem ik jullie nu mee naar december 2013...


Zoals jullie weten loop ik al een tijdje met die achterlijke nierstenen van mij te zeulen. Of nou ja, dat waren natuurlijk niet dezelfde als nu - aangezien ik ze aan de lopende band aanmaak. Er zat toen echter een steentje dwars van iets groter dan één centimeter. Je snapt wel dat die niet zomaar door mijn voordeur paste. Daarnaast liep ik toentertijd stage bij de financiële recherche en die kleresteen belemmerde me nogal in mijn werkzaamheden. Ik mocht mee met doorzoekingen en allemaal gave shit, dus ik wilde hem er natuurlijk zo snel mogelijk uit hebben.

 Side note: toen verkeerde ik nog in de veronderstelling dat als ik ze liet verwijderen ze ook echt weg zouden blijven. Ha, niet dus.

Oké, operatie ingepland, alles geregeld... Ik moest alleen nog bloed prikken. Nou, geen probleem toch. Toen wist ik overduidelijk nog niet dat ik zware psychotrauma zou oplopen aan dit bezoekje. Overigens niet door de naalden hoor, daar ben ik niet bang voor. Maar door een kerstboom. Hoe verzin je het.

Het zat zo: zoals ik al zei was het december. De wachtkamer was dus voorzien van kerstslingers, kerstengeltjes en om de hele reutemeteut even compleet te maken, een kerstboom. Als extreme kerstliefhebber ging ik natuurlijk naast de kerstboom zitten. Dat is altijd al een dingetje bij mij geweest. Als we in de klas een kerstboom hadden, wilde ik er namelijk ook altijd naast zitten. Ja, noem het een afwijking maar stiekem wil iedereen naast de kerstboom zitten.
Dus daar zit ik dan, in een overvolle wachtkamer, naast de kerstboom. Ik was blij. Wat ik uiteraard niet merkte was dat mijn nieuwe grof gebreide sjaal, wat overigens meer een soort dekbed overtrek voor om je nek was, op de een of andere wonderbaarlijke manier verstrengeld raakte in de takken van de kerstboom. Voel je hem al aankomen?

Na vijftien baarden (je weet hoe dat gaat in het ziekenhuis) werd ik dan eindelijk geroepen door de verpleegkundige. Vervolgens sta ik op en ik hoor die beste mensen in de wachtkamer 'oooooooh' roepen. In koor. En toen kwam er een klap joh, een aardverschuiving was er niets bij. Ik schrok me het apelazerus natuurlijk, want uiteraard had ik die kerstboom met heel z'n hebben en houden meegetrokken waardoor ik nu dus de vloer aan het vegen was met een kerstboom. Oh, en met mezelf natuurlijk. Want uiteraard viel die kerstboom op mij, waardoor de linkerhelft van mijn lichaam zo'n beetje op de grond lag te dweilen. Tsja, m'n sjaal zat vast hè, dus ik maakte het de kerstboom wel heel makkelijk in zijn poging tot het aanranden van mij. Eenmaal los gewurmd zat iedereen me natuurlijk aan te gapen alsof ik een drievoudige moord had begaan. Hallo, alsof ík degene was die de kerstboom had aangerand, terwijl ik overduidelijk het slachtoffer was hier.

Hoe dit is afgelopen? Ik heb de volgende tien minuten zeer intensief kerstballen staan oprapen. Je snapt nu natuurlijk wel dat ik na deze traumatische ervaring nooit meer naast een kerstboom zal gaan zitten hoop ik hè?

9 opmerkingen:

  1. Hoe krijg je dit voor elkaar?! Hahaha. Wel weer een geweldig verhaal. Ik ga dus nooit met meer met een sjaal om naast de kerstboom zitten.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahahah ik zie het al helemaal voor me! Ik ben wel eens klungelig, maar ik heb nooit een hele kerstboom over me heen gekregen, hahah. Hopelijk heb je er wel een beetje om kunnen lachen achteraf. En grappig dat je dit deelt, ik probeer de awkward situaties van mezelf altijd zo snel mogelijk te vergeten, dus ik weet ze ook niet meer, totdat andere mensen me eraan herinneren, hahah.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hahahaha geweldig! Maar ook kut! :D Ik zou met het schaamrood op mijn kaken door de grond willen zakken op zo'n moment haha

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hahahha. Ook echt dat je je dan verplicht voelt om al die ballen op te ruimen.
    Gisteren liet ik toevallig de helft van mijn boodschappen vallen, en door mijn gegil liet de vrouw naast me haar geld vallen. Volgens mij was ze een beetje geïrriteerd want we konden niet alle muntjes terugvinden haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh nee, haha. Op dat moment moet het vréselijk zijn geweest. Achteraf natuurlijk wel een topverhaal om door te kunnen vertellen en om te kunnen lachen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Omg, geweldig! Ik zou zo rood worden als de Rudolph's gloeiende neus. Je jaagt iedereen een kerstboom fobie aan :P

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hahaha, wat sneu voor je! Maar wel een heel leuk verhaal om te vertellen en te lezen! Ik snap heel goed dat je niet meer naast een kerstboom gaat zitten, haha.

    BeantwoordenVerwijderen