23 december 2016

Hoe ik een piemel aan een stewardess liet zien


Hey hallo! Daar ben ik weer. Vanuit Engeland dit keer. Da's opzich wel een goed teken, dat betekent namelijk dat ik de reis overleefd heb zonder koliekaanvallen of ziekenhuisbezoeken. Maarja, ik zou Sher niet zijn als er geen rare dingen zouden gebeuren natuurlijk. Omdat ik zo vaak ziek ben en dus niet zo heel vaak meer buiten kom was ik al een beetje bang dat ik geen rare dingen meer aantrek. Maar nee hoor, hoe kon het ook anders. Dit verhaal spant wel echt de kroon, ik denk dat ik nog nooit in mijn leven zoiets awkwards heb meegemaakt. Maar nu ik dit zo typ... Mijn hele reis gisteren was eigenlijk een grote awkward gebeurtenis. Dus laat ik maar gewoon bij het begin beginnen. Zit je klaar?

Eigenlijk begon die hele reis al kut, ik was natuurlijk al maanden als de dood dat ik ineens niet lekker zou worden en over de grond zou gaan rollen van de pijn, dus ik had special assistance aangevraagd. Dus daar ging ik hoor, met m'n koffertje vol met morfine (90 stuks maarliefst). Aangekomen op Schiphol zegt mijn moeder ineens 'Sher, waar is je sjaal?'. Kut. Vergeten. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik dat een soort afkickverschijnselen krijg als ik geen sjaal om heb, dus mocht ik eerst nog even naar de H&M om een nieuwe sjaal te kopen. Eigenlijk al een beetje chagerijnig, want ja ik ben Nederlander he, geld uitgeven terwijl het niet had gehoeven verpest meteen mijn hele dag (ok, het was maar tien euro). Maar ik kan toch niet zonder sjaal naar Engeland? Dat snapt toch iedereen?

Goed, dat gehad te hebben dacht ik ineens 'laat ik even naar de Easyjet balie gaan, zodat ik zeker weet dat ik special assistance heb, ik zie het namelijk niet op m'n ticket staan'. Dus ik vraag aan dat meisje achter de balie 'yo ff checken of ik wel special assistance heb anders ga ik lekker niet'. Oke, zo zei ik het niet maar daar kwam het op neer. Meisje voor mij checken.... Kon mijn ticket niet vinden in het systeem... Had ik dus de verkeerde tickets uitgeprint. Die van vorig jaar dus. Meisje wist natuurlijk niet dat ik vorig jaar ook naar Engeland was gevlogen rond deze tijd dus die gaf Easyjet gewoon de schuld 'he, wat gek, er moet vast iets mis zijn gegaan in het systeem van Easyjet!'. En ik lulde gewoon lekker mee natuurlijk. Ga toch niet toegeven dat ik een fout heb gemaakt? 'Oh, huh nee inderdaad! Vast Easyjet ja!'. Het volgende moment is cruciaal: het baliemeisje wist me te redden door de app te dowloaden op m'n telefoon. Dan kon ik een screenshot maken van mijn ticket en was er dus niets aan de hand. Zo gezegd zo gedaan plus ik had special assistance hoor, was niet zo gek dat ik het op die oude ticket niet kon zien, op die nieuwe stond het namelijk wel gewoon.

Toen werd ik dus meteen opgehaald met een rolstoeltje, nadat ik eerst nog terecht werd gewezen door een mevrouw die me wel even kwam vertellen dat ik daar niet mocht zitten omdat het voor special assistance was. Want ja, alleen oudere mensen hebben natuurlijk special assistance nodig. Oke, geeft niet. Ik werd dus opgehaald door een super aardige gozer, surinaams. 'Loop ik te snel?' zegt 'ie. Te snel? Nou nee te langzaam zei ik als grapje. Ga eens harder man. Gaat 'ie rennen. Zie je het voor je, een meisje in rolstoel met koffer op schoot die met 50 km/u voorbij racet en een rennende man, compleet in pak, erachteraan. Churandy Martina was er niets bij.

Oke, nu waar jullie allemaal op hebben gewacht. Waarschijnlijk het meest awkward wat ik ooit heb meegemaakt in mijn leven. Ik zit te wachten om het vliegtuig in te stappen en ik zit een beetje door m'n apps te scrollen. Toen zag ik dus een 'grappig' plaatje in m'n timeline die ik besloot te screenshotten. Of nou ja, grappig plaatje... Het was een foto van een piemel met een knoop erin, ja don't even ask. Op dat moment vond ik het grappig en je weet maar nooit wanneer je het nodig hebt he (...). Toen ik vervolgens het vliegtuig instapte moest ik mijn ticket laten zien. Dus ik ga naar mijn foto's, want daar stond hij natuurlijk tussen, en hou mijn telefoon voor het gezicht van de stewardess. Vervolgens vertrekt haar hele hoofd en dacht ik 'ja hoor, wat nou weer'. Toen keek ze me verontwaardigd aan waardoor ik toch maar even op mijn telefoon ging kijken. Wat zie ik? Een piemel met een knoop erin. Heb ik dus minstens tien seconden bloedserieus een foto van een piemel met een knoop erin aan haar laten zien terwijl ik het zelf niet door had. Waarschijnlijk heb ik m'n vliegticket perongeluk weg geswiped en kwam ik dus bij die volgende foto terecht. Moet je even voorstellen he, die stewardess checkt aan de lopende band tickets en dan komt er ineens een meisje die een foto van een piemel met een knoop erin laat zien.  Ik moest op dat moment zo hard lachen dat de tranen over m'n wangen liepen. Na even excuus gemaakt te hebben en uitgelegd wat er was gebeurd begon ook de desbetreffende stewardess hysterisch te lachen. En stewardess 2. En stewardess 3. En stewardess 4. En iedere keer als ze langs mij in het gangpad liepen begonnen ze weer te lachen.

Ach what can I say... Ik heb ze in ieder geval een leuk verhaal voor tijdens het kerstdiner bezorgd... Ik sluit me nu maar weer even op in mijn bunker denk ik.

14 opmerkingen:

  1. Hahaha, die hebben tenminste ook weer eens goed gelachen! :D Fijne tijd in Engeland!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. HAHA Sher ik heb de piemelfoto gezien. Volgens mij kan dit alleen jou overkomen :')

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hahaha, ze zullen wel gedacht hebben toen je die piemel liet zien! Heel leuk verwoord!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hahahaha ik weer gelachen hier hoor.

    Fijne kerstdagen Sher!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha thanks Nesrin!
      Jij natuurlijk ook hele fijne dagen!

      Verwijderen
  5. 90 stuks morfine dat is pittig, maar je hebt het goed voorbereid. ;-)Gelukkig kan iedereen er om lachen. Lachen is goed om de piemel toch? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Whahahaha! OMG! Ik lig echt helemaal in en scheur! Ik zie het al helemaal voor me. Het race stukje, maar vooral ook het gezicht van de stewardess! Can't wait for your next fail ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hahaha, jeetje! Dit zou mij ook zo kunnen overkomen. Ik zit nu op stage en ik moest echt m'n lach inhouden. Je schrijft erg leuk!

    BeantwoordenVerwijderen