24 januari 2017

Ik heb ruzie


Wat? Sher heeft ruzie? HUH? Dat zou zo ongeveer de eerste reactie van mijn naasten zijn na het lezen van de titel van deze blogpost. Snap ik wel. Ik heb nu eenmaal niet zo vaak ruzie. Dat brengt zoveel negatieve energie met zich mee en daar heb ik toch allemaal geen zin in joh. Ik word al moe als ik eraan denk. Maar, zoals we allemaal inmiddels wel weten, het leven gaat nu eenmaal niet altijd zoals wij willen hè? Dus ook ik werd vandaag weer op een pijnlijke manier herinnerd aan het feit dat ik ook gewoon een mens ben en ruzie dus af en toe gewoon onvermijdelijk is.

Natuurlijk wil ik niet zomaar naar over iemand gaan praten op het internet, dat zit in principe niet in mijn aard. Wees er dan ook van bewust dat ik nu zó erg gekwetst ben dat ik de behoefte voel om hierover te bloggen. Oké goed, je vraagt je natuurlijk af met wie ik dan zo'n ruzie heb. Nou, dat zal ik je vertellen, met mijn verstandskies.

Vanaf het moment dat hij een plekje reserveerde in mijn mond, merkte ik eigenlijk al dat we niet echt op één lijn zaten. Ik had naar mijn gevoel al niet zoveel ruimte meer over in mijn mond, maar ja, je weet hoe dat gaat hè? Nee zeggen kan soms gewoon behoorlijk lastig zijn. Vooral als iemand ook nog eens extreem opdringerig is. Zo ook mijn aspirant-verstandskies. Ik werd gewoon een beetje gek van hem en aangezien ik dus geen zin had ik gezeik, heb ik toegegeven. Ik zei toen al van 'ja, nou oké dan. Rechtsonder heb ik nog wel een plekje'. Hij helemaal blij natuurlijk. Maar ik moest er wel nog even bijzeggen dat hij wel écht omhoog moest graven. Ik had gewoon niet zoveel plek, en als hij van z'n route af zou wijken hadden we een probleem. Nou, toen mompelde hij maar wat (wat ik gelukkig niet verstond, want het was vast niet zo aardig). Op dat moment dacht ik nog 'oh joh, waar maak je je druk om. Hij heeft het vast vaker gedaan'.

Je raadt het al hè? niet dus. Onze relatie werd twee jaar geleden al een paar keer op de proef gesteld. Toen voelde ik dat hij gewoon de verkeerde kant aan het opgraven was. Dus ik riep: 'Hey Kees de Kies! (zo heet hij dus) Je gaat volgens mij de verkeerde kant op hoor!' Hij natuurlijk meteen gepikeerd: 'Echt niet! waar bemoei jij je mee mens, wie is hier nou de kies?'. Dus ik dacht ach, hij heeft gelijk ook. misschien lagen er wat obstakels op zijn weg waardoor hij een klein omweggetje moest maken. Ik heb hem dus ook maar zijn gang laten gaan.

Maar toen escaleerde het. Gisteren kreeg ik ineens pijn. Pijn in m'n kaak, pijn in m'n keel, pijn in m'n oor. Geen idee waar het precies vandaan kwam, maar naar mijn gevoel zat er iets mis in mijn mond. Ik keek in de spiegel en zag tot mijn grote schrik dat Kees dus helemaal niet het pad heeft gevolgd wat ik zo nadrukkelijk voor hem had uitgestippeld. Hij zat er gewoon minstens drie millimeter naast! Ik natuurlijk super boos op Kees, drie minuten staan roepen voordat hij eindelijk antwoord gaf... Ik zei 'Wat ben jij in godsnaam aan het doen idioot? Kan je geen borden lezen ofzo?' Wat denk je dat hij zegt? 'Haha lekker voor je'. Dus ik zeg 'Pardon? Wat is er mis met jou?'. Begint hij toch een zielig verhaal op te hangen joh, moet je horen:

'Dit is payback, voor mijn achterneef Keith, maar die was je vast al vergeten hè? Zal ik je even helpen herinneren? Hij woont linksboven, tweede van achter. Drie jaar geleden werd zo zonder pardon z'n kop eraf gezaagd en vervangen voor een kunstkop. Hij is nooit meer de oude geworden. En dat allemaal omdat jij zonodig zoveel cola moest zuipen in je tienerjaren! Dom wicht!' 

Mijn god, wat een aanstellerij zeg. Ik heb het overigens nog nagevraagd bij Keith, maar hij zei juist dat hij het helemaal niet erg vond omdat hij best wel een onzekere kies was. Hij was juist blij met zijn nieuwe hoofd (hij ziet het zelf als een mooie nieuwe witte kroon) en dat Kees eigenlijk altijd al een beetje het zwarte schaap van de familie Kies was.
Ik vind het jammer dat het zo moest lopen met Kees, maar ik heb toch besloten om hem te ontslaan. Zo'n kies wil je niet hebben hè, vooral als je al dagelijks met rollende stenen in je nier te maken hebt. Hij weet het zelf nog niet, dat laat ik over aan mijn tandarts. Daar is hij namelijk bang voor. Ha, jammer voor je Kees. Dan moet je maar normaal doen.


Heb ik nou serieus een blogpost over mijn verstandskies Kees geschreven?
Ja. *zucht*

9 opmerkingen:

  1. Whahaha, geweldig geschreven!
    Zo'n verstandskies kan zo pijnlijk zijn! Ik heb ze alle 4 laten trekken, blij dat ik er vanaf ben.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahahha omg Sher. Geweldig. Bij mij is er ook één verstandskies uitgetrokken. De rest komt hopelijk niet door...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hahahaha jij zou columns moeten schrijven! Gewoon een paar blogposts naar wat kranten en magazines sturen hoor. Jij hebt talent.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hahaha, ik moest best wel een beetje hardop lachen. Niet om je pijn hoor, beetje luguber anders. Wel om je schrijfstijl, love it!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha, geweldig geschreven wel! Ik heb er twee laten trekken, een zit er nog en de laatste die komt helemaal niet. Heb wel geluk gehad met de mijne.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Rofl, Wat kan jij leuk schrijven!!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Helemaal eens met iedereen hier: wat schrijf je toch leuk!! Al is die pijn natuurlijk heel vervelend, hihi
    Veel liefs, Florentine

    BeantwoordenVerwijderen
  8. HAHAA. Ik heb ook zo'n kies. Hij zit er dus al jaren en moet er ook uit 'voordat ik er last van ga krijgen'. Hij zit er dus nog steeds :')
    Sowieso goed dat je m hebt gedist. Nobody needs a Kees in their life ;)

    BeantwoordenVerwijderen